Wiemy, co mamy robić: inwestować, poprawiać stan infrastruktury, poprawiać jakość wody w kranie, redukować koszty, modernizować. Są jednak obszary niejasne, niepokojące, jak choćby gospodarka wodami opadowymi. Niby nasza, niby nie, ale problem istnieje.

Co w 2012?
    Dzięki wrodzonemu optymizmowi nie mam lęków przed rokiem 2012, mimo że został już napiętnowany widmem kryzysu i ograniczeń w wydatkach. Moim zdaniem będzie to mimo wszystko dla Polski kolejny rok wspinania się na szczyt unijnego rozwoju. Wiele firm skończy unijne inwestycje, przejdzie kolejną reorganizację, wdroży kolejny system. Będą to małe i duże lokalne sukcesy przedsiębiorstw i życzę wszystkim zarządzającym, aby nie mieli przy tym żadnej „wpadki”. Przed nami jednak wiele wspólnych wyzwań, tych którymi żyje cała europejska rodzina wodociągowców.
    Pożegnaliśmy polską prezydencję, w której problematyka wodna nie była priorytetem. Nasi następcy – Duńczycy twierdzą, że mają najbardziej proekologiczny program prezydencji w historii UE. Trwają prace nad analizą stanu wód w Europie (Blueprint to safeguard Europe’s water resources). Opracowanie to wskaże stan wdrażania Ramowej Dyrektywy Wodnej oraz luki w prawie unijnym, które należy poprawić. Wyniki prac mogą być zarówno dla Komisji Europejskiej, jak i dla krajów członkowskich bolesne, ale będą źródłem wiedzy, co i gdzie należy poprawić. Myślę więc, że czeka nas w Polsce kolejna debata nad Planami Gospodarowania Wodami w Obszarach Dorzeczy. Trwa również europejska debata nad Wspólną Polityką Rolną. Przedsiębiorstwa wodociągowe czynnie w niej uczestniczą, gdyż współpraca z rolnictwem przysparza coraz więcej problemów systemom uzdatniania wody z powodu środków ochrony roślin, nawozów, intensywnej hodowli. Zbliża się Światowe Forum Wodne organizowane co 3 lata w różnych zakątkach świata. Tym razem gospodarzem będzie Marsylia. Usługodawcy wodkan będą debatować między innymi nad ideą OECD (Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju) zwaną 3T: (tarifs, taxes, transfers) taryfy, podatki i finansowanie zewnętrzne. Coraz więcej dyskutuje się nad wpływem procesu wydobywczego gazu łupkowego na środowisko, na temat nowych substancji znajdowanych w wodach powierzchniowych i ściekach oczyszczonych, takich jak: farmaceutyki, hormony, pierwiastki radioaktywne. Wiele niepokoju budzi stan małych wodociągów, które nie radzą sobie z wdrażaniem dyrektyw.

Kolejna wiosna przyniesie wzmożone dyskusje na temat gospodarowania wodami opadowymi.

Rok dyskusji
    Wszystkie te sprawy dotyczą lub będą dotyczyć Polski. Niestety, oprócz zadań prośrodowiskowych, jak kula śnieżna piętrzą się problemy administracyjno-prawne. Rok 2012 będzie więc rokiem dyskusji nad nową ustawą Prawo wodne i nowym kształtem administracji odpowiedzialnej za gospodarkę wodną w kraju. Rozpoczęliśmy również dyskusję nad ustawą o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Trwać będą spory o to, gdzie kończy się czyjaś własność, gdzie kończy się odpowiedzialność przedsiębiorstwa wod-kan. Chcielibyśmy oczywiście mieć po naszej stronie nasze samorządy, razem rozstrzygać te prawne łamigłówki. Jest to przecież wspólny problem, ściśle związany z kosztami funkcjonowania przedsiębiorstw. Budżet przeznaczony na opłaty za służebność, lokalne podatki, wykup gruntów i infrastruktury, jest często niezwykle istotnym elementem planów finansowych.
    Kolejna wiosna przyniesie nam wzmożone dyskusje na temat gospodarowania wodami opadowymi i bezpieczeństwem powodziowym miast i wsi. Widać konieczność wdrożenia takich regulacji, aby samorządy mogły pobierać opłaty, które przeznaczone byłyby na eksploatację i usprawnianie systemów kanalizacji deszczowej.

Autor: Klara Ramm Szatkiewicz, Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w m.st. Warszawie S.A.

Artykuł został opublikowany w magazynie "Ochrona Środowiska" nr 6/2011

Źródło fot.: www.sxc.hu